In 1954, na het succes van de GP7-wegwisselaar, de eerste in de General Purpose-serie, bracht General Motors de licht verbeterde GP9 uit. Het nieuwe model, dat 1,750 pk kon produceren, zorgde ervoor dat de in Illinois gevestigde locomotiefbouwer een dominante positie bekleedde ten opzichte van alle andere Noord-Amerikaanse bedrijven die dieselelektrische machines produceerden. In de loop van vijf jaar werden tussen de Amerikaanse fabriek in La Grange, Illinois, en de Canadese fabriek in Londen, ON, 4,257 eenheden gebouwd voor verschillende spoorwegen door heel Noord-Amerika. De GP9 kon zowel in het goederen- als in het passagiersvervoer opereren en hielp deze spoorwegen bij het vervangen van hun laatste stoomlocomotieven. Beschouwd als een van de best verkochte modellen in de geschiedenis van General Motors, zijn er vele meer dan vijftig jaar later nog steeds in gebruik.
Nr. 8218 werd in 1957 in de fabriek in Ontario gebouwd als onderdeel van een bestelling van drieënzeventig eenheden voor de Canadian Pacific Railway. Oorspronkelijk kreeg het nummer 8678 toegewezen, maar het was een van de tweehonderd GP9-eenheden die CP uiteindelijk in bezit zou krijgen. As-built waren zowel de lange als de korte motorkap van de locomotief even hoog. De volgende eenendertig jaar zou het in heel Canada actief zijn in verschillende soorten dienstverlening.
In 1988, na veel intensief gebruik en een groot aantal kilometers, werd nr. 8678 buiten dienst gesteld en verplaatst naar CP's Ogden-winkels in Calgary, AB voor een zware herbouw. Er werd op dat moment aandacht besteed aan zowel mechanische als cosmetische details in een poging om blijvende betrouwbaarheid te garanderen, door de levensduur van de locomotief te verlengen in plaats van deze te vervangen door nieuwer vermogen. De herbouw omvatte onder meer het afhakken van de hoge korte motorkap en het installeren van meer voorruiten voor een beter zicht op de bemanning. Het werd op dat moment ook hernummerd naar nr. 8218, waarbij de modelaanduiding werd gewijzigd in GP9u om de verbeterde status van het apparaat aan te geven.
Nadat de wederopbouw was voltooid, werd nr. 8218 weer in vrachtdienst geplaatst in zowel Canada als de Verenigde Staten. Deze keer werkte het meestal op werven en bij lokale bewoners van zijlijnen, met slechts af en toe optredens die auto's op de hoofdlijn sleepten.
Tijdens de laatste jaren bij de oorspronkelijke eigenaar werd de locomotief de reguliere krachtbron die werd gebruikt op de Track Geometry Train van CP. Deze speciale trein, bestaande uit een aangepaste gesloten goederenwagen en twee rijtuigen, bevatte speciale computerapparatuur waarmee verschillende details over de staat van de sporen konden worden geïnspecteerd. Vanwege zijn regelmatige inzet in deze bijzondere en belangrijke dienst werd nr. 8218 in zeer goede mechanische en cosmetische staat gehouden. In feite was het gedurende deze tijd een opmerkelijke gelegenheid om te zien dat deze locomotief iets anders vervoerde dan alleen de spoorgeometrie. Dankzij zijn speciale taken was het ook een van de laatste GP9-eenheden in actieve dienst op de Canadese Stille Oceaan.
In het voorjaar van 2015 kwam de oude diesel eindelijk met pensioen, met iets meer dan vijftig jaar dienst bij de oorspronkelijke eigenaar. Na een paar maanden opslag werd het aangeschaft voor gebruik op de NHRR en verplaatst naar Pennsylvania, waar het in oktober van dat jaar aankwam in Bucks County.
Aanvankelijk werd de locomotief vooral gebruikt als rangeer- en winkelwisselaar rond New Hope. In het vroege najaar van 2017 kwam hij echter uit de winkel met een vereenvoudigd NHRR-kleurenschema, een uiterlijk dat qua ontwerp sterk leek op het ontwerp dat de Reading Company gebruikte op hun eerste generatie dieselmotoren. Fris en glanzend, debuteerde het op de populaire Fall Foliage-excursies van de spoorlijn.
Nr. 8218 is een van de belangrijkste excursielocomotieven van de NHRR en werkt samen met Consolidation No. 40 en GP30 No. 2198. Zijn aanwezigheid op de spoorlijn is behoorlijk passend, aangezien de Reading Company ooit soortgelijke GP7-eenheden exploiteerde op de New Hope Branch tijdens de Jaren vijftig en begin jaren zestig.
